Albert Camus
Kaligula
Recenzja:
Metoda filozoficznego dyskursu Alberta Camusa polegała na wypowiedzi na dany temat w trzech formach: powieści, dramatu i eseju filozoficznego. Dopiero taka triada wyraża w pełni pogląd myśliciela na dany temat.
Dramat Kaligula stanowi dopełnienie głośnej powieści Dżuma i eseju Człowiek zbuntowany. Najważniejszym analizowanym pojęciem jest „bunt”. Bunt wobec absurdalności świata, bunt wobec zła i tyranii. W dramacie prawdziwym buntownikiem jest cesarz Kaligula, to on, a nie zamachowcy zabijający tyrana, rzuca wyzwanie losowi. Pragnie poznać granice absurdu do jakich może się posunąć.
Nie należy Camusa traktować jak historyka, był myślicielem, który dość luźno wykorzystywał postacie i wydarzenia historyczne do własnych rozważań. Pozycję polecam przede wszystkim osobom pragnącym pogłębić swoją refleksję nad relacją człowieka do świata.
Stefan Benke
