Recenzja:
Jest to reportaż napisany na podstawie rozmowy z zastępcą komendanta ŻOB – Markiem Edelmanem. Opisuje życie i śmierć, które w czasie wojny były pojęciami paradoksalnie bliskoznacznymi. Dwa przeciwieństwa, między którymi zaciera się granica.
Czytając Zdążyć przed Panem Bogiem, można odnieść wrażenie, że słowa Edelmana nie wyrażają żadnych konkretnych emocji. Mówi o tym co było. O życiu w getcie, o ile można je było nazwać życiem, i o śmierci, której właściwie każdy się spodziewał. Opowiada o głodzie, który w tamtych czasach był bardzo powszechnym problemem, a także o badaniach, które miały na celu sprawdzenie jak długo człowiek może wytrzymać bez pożywienia i co w trakcie badań będzie się działo z jego organizmem.
Książka pisana zrozumiałym językiem przedstawia w obrazowy sposób to, co już się wydarzyło, czego nie można zmienić, ale o czym powinno się pamiętać.
Anna
